Koji su mehanizmi kontrole ponašanja u javnim prostorima?

Tijana Kostić
Jovana Jovanović

REFERENCE

1.Discipliniranje predpostavlja mehanizme koji će prinudu sprovoditi preko sistema osmatranja, tj. takvo ustrojstvo gde tehnike koje omogućavaju vidljivost jedinki ujedno prenose dejstvo vlasti i gde, povratno, istrumenti prinude čine jasno vidljivim one nad kojima se ta prinuda vrši.

...

„Ulančavanje“ sukcesivnih aktivnosti pruža vlasti mogućnost upravljanja i ovladavanja vremenom: mogućost detaljne kontrole i pravovremene intervncije (odnosno diferencijacije, korekcije, sankcije, eliminacije) u svakom trenutku; mogućnost karakterizacije, znači i korišćenja jedinki u skladu sa rangom koji zauzimaju u nizovima koje nužno prelaze; mogućnost akumulacije vremena i aktivnosti, odnosno njihovog ponovnog nalaženja u zbirnom i iskoristivom obliku kakav nudi krajnji rezultat tj. konačna osposobljenost jedinke.

...

Svaka aktivnost disciplinovane jedinke treba da ima svoj ritam i da se odvija u skladu sa naredbama koje su efikasne zahaljujući tome što su kratke i jasne; zapovest ne sme da se objašnjava, pa čak ni da se formulise; potrebno je i dovoljno da ona izazove željeno ponašanje.

...

Panoptikon:

...Njega vide, ali sam ne vidi; on je objekat informacije, ali nikada subjekt u komunikaciji.

...

Otuda proističe glavna posledica Panoptikona: indukovanje u zatvoreniku svesti o njegovoj stalnoj vidljivosti, čine se obezbeđuje automatsko funkcionisanje vlasti. Treba postići da efekti nadzora budu neprekidni, čak i ako je njegovo dejstvo diskontinuirano; savršenstvo vlasti teži da učini nepotrebnim njeno aktuelno izvršenje.

...

Onaj ko podleže potpunoj vidljivosti i to zna preuzima na sebe stege vlasti; on ih spontano primenjuje nad samim sobom; on u sebe integriše odnos vlasti u kojem istovremeno igra dve uloge; postaje načelo vlastitog potčinjavanja.

...

Sledstveno tome postaje nevažno ko vrši vlast. Bilo ko, gotovo slučajno uzet može da pokrene mašineriju: u nedostatku upravitelja, to mogu da rade njegova porodica, bližnji, prijatelji, posetioci, čak i njegova posluga.

...

Međutim, njega ne treba uzeti kao oniričko zdanje: on je dijagram mehanizma vlasti dovedene do svoje idealne forme; njegovo funkcionisanje, iz kojeg su isključeni svaka prepreka ,otpor ili trvenje, može se pretstaviti kao arhitektonski i optički sistem u čistom stanju: on je, zapravo oličenje političke tehnologije koja može i treba da bude nevezana za neku specifičnu upotrebu.

...

Da bi se takva vlast vršila, ona mora da raspolaže instrumentom stalnog, sveobuhvatnog i sveprisutnog nadzora koji sve čini vidljivim pod uslovom da sebe čini neprimetnim.

(Michel Foucault, Nadzirati i kažnjavati)

2.“ Sada sam znao: stvari su čitave u onome, što izgledaju- a iza njih... nema ništa...

...Ja sam u ovoj beloj ulici koju obrubljuju vrtovi. Sam i slobodan. Ali ta sloboda malko je nalik na smrt. “

(Jean Paul Sartre, Mučnina 96, 154)

3.Behavior in Public Places (BPP) outlines the "situational proprieties" of various forms of social interaction, including access, involvement obligations, attention, and tactful leavetaking. Though situational proprieties may not have any clearly visible instrumental function for the participants, Goffman believes that they function to "give body to the joint social life ... " (BPP, p. 196). Respect for situational proprieties is essential for providing the social order necessary for peaceful and secure coexistence. Although no individual social situation is representative of the institution in which it is embedded, the behavior of individuals in social situations does say something about their regard for broader units of social life (BPP, p. 220). Situational improprieties, for instance, may serve to express alien­ation from a class, community, social establishment, or institution (BPP, p. 223).

(Erving Goffman, Behavior in Public Places)

4.„I do not think that a society can exist without power relations, if by that one means the strategies by which individuals try to direct and control the condust of others. The problem, then, is  not to try to dissolve them in the utopia of  a completely transparent communication but ti acquire the rules of law, the management techniques, and also the morality, ethos, the practice of the self, that will allow us to plat these games of power with as little domination as possible.“

 (Michel Foucault, ECSPF, 298)

5.  The central concept of Nash equilibrium is much more general. A Nash equilibrium recommends a strategy to each player that the player cannot improve upon unilaterally, that is, given that the other players follow the recommendation. Since the other players are also rational, it is reasonable for each player to expect his opponents to follow the recommendation as well.

http://www.cdam.lse.ac.uk/Reports/Files/cdam-2001-09.pdf